>Bir Pazar Sabahı / Ah Hüzün! Ben Seni Nerelere Koymalıyım?

>Bu  sabah  biraz  daha  erken  uyandım. Sokaktaki  dostlarıma güzel  bir  kahvaltı hazırlamak geldi  içimden;  hergün verdiğim kuru  mamalardan bıkmışlardır  diye… Tavuklu, sebzeli, pirinç  ve  bulgurdan oluşan  pilavla  çorba arası  bir karışımdı bu  günkü  yiyecekleri. Bir kaç plastik  kutuya bölüştürüp kocaman mama  çantama  yerleştirdim  ve  parkın  yolunu  tuttuk Minik’le. Zaten  beni  bekliyor  olmalılardı  büyük  olasılıkla.

Nedense  bugün onları doyurduğum  ve  oynadığımız ağaçlı alan bomboştu. Etrafıma  bakındım,  köpekciklerimi  göremeyince, onlar  için hazırladığım  yiyecek kutularını oradaki  ağacın çatal  gövdesine  yerleştirdim,  temizlik  işçileri  çöpe  atmasınlar diye..Minik’le  parkta  bir  tur  atıp  geri  dönecektim. Onlar  da  gelmiş  olurlardı  bu arada. Sıcakta  elimde  taşımak  istemedim onca  yiyeceği.


Çok  sevdiğim  begonvilli  taş  merdivenden  aşağıdaki  yürüyüş  yolluna  indik. Deniz  manzaralı kafeler ve  kır  kahvelerinde kahvaltı  hazırlıkları  başlamıştı. Bizim  buralarda  kafelerin pazar kahvaltıları ve brunchları meşhurdur. Garsonlar bahçelerde bir oraya  bir  buraya  koşuşturarak şık  masalar  hazırlıyorlardı. Bazılarında canlı  klasik  müzik bile  olur.

Bir iki saat içinde,  hafifçe  esen  meltem  rüzgarının serinliği eşliğinde, çiçekler  arasında   açık  büfeli  kahvaltı  etmek  isteyen insanlar doluşacaklardı buralara  ve birbirinden  nefis  yiyeceklerle  donatılmış  açık  büfe  standlarından  neşe  içinde  alacaklardı yiyeceklerini.

Kuş  seslerini  dinleyip,  temiz  havayı içimize  çekerek  yürüyüşümüzü tamamladık. Kocaman  bir  daire  çizip yiyecekleri  bıraktığım  yere  döndük.


Dört  ayaklı  dostlarımız hala  ortalıklarda  yoklardı  ama  ağacın  altındaki piknik masasında  orta  yaşlı koyu  tenli, yoksul  görünümlü,  zayıf  bir  adam  bir  şeyler  yiyordu.  Bir  ara  sayıları  azalan  evsizler yine  çoğaldılar  bu  günlerde. Onlardan  biri olmalıydı. Rahatsız  etmek  istemedim.  Yiyecekleri  alıp,  köpekleri  bulma  olasılığım  olan parkın   bir  başka  köşesine  gideyim  diye tedirgin hareketlerle  yaklaştım. Gördüm ki;  benim  paketlerden biri adamın  önünde  duruyordu…Zavallı  adam  neredeyse  yarısını  bitirmişti. O  anki  duygularımı  anlatacak  sözcük  bulamıyorum.

12 Yorum

Filed under Yaşamdan

12 responses to “>Bir Pazar Sabahı / Ah Hüzün! Ben Seni Nerelere Koymalıyım?

  1. >Eyvah, eyvah. Eyvah, eyvah. Tahammülü güç bir durum. Çok üzücü.Yok ki buna bir teselli sözü, ne diyeyim. Allah yardımcısı olsun.

  2. >Daha iki gün önce adalardaydım herkes bir kap su koymuş evinin önüne acayip sevindirmişti bu beni ama küçük dostlarımızın durumu çok acıydı :/ Belediyenin el atması lazım kesinlikle.

  3. >ismet'cim ne söylenebilir bilmiyorum..çok üzgünüm,kızgınım,kırgınım..senin dediğin gibi yaşamak denilen şey budur,herkesin payına bir şeyler düşüyor..daha sık görüşeceğiz …

  4. >Biliyorum canım ve asla üzülmeni istemiyorum. Mail adresime yazmanı bekliyorum..

  5. >Boğazıma bi' yumru oturdu.Ne ağlayabiliyorum ne de söylenecek bir söz bulabiliyorum.Bugüne dek 'evsiz' nedir bilmeyen insanımı bu tanımla tanıştıranlara bela okuyorum.Elimden gelen sadece bu.

  6. >Ah neduk, duygularımı anlatmama olanak yok. Böylesine tezatları görüp de isyan etmemek olası değil.Evet Modafobik, sokak hayvanları çok zor durumdalar ama ne yazık ki ülkemde onlarla aynı kaderi taşıyan insanlar da var. Canım Sittirella, bayram sonrası öyle bir travma oldu ki bu olay bana, aynen senin gibi boğazımda koca bir yumru oldu benim de..

  7. >Ne yazık ki büyükşehirlerde bu manzaraya rastlamamız mümkün artık. Diyecek söz bulamıyorum.

  8. >Ne hallerdeyiz yarabbi.Çok üzüldüm inan…Ne yapılabilir ki?Herkes yardım etmek istiyor aslında ama organize eden birileri lazım..Yazık ki yazık belediyelere,ramazanlarda güç gösterisi yapanlar nerelerdesiniz?

  9. >Her canlının yaşam hakkına saygı duyuyorum insan hayvan fark etmez…Nerede aç yoksul, zayıf görsem insan olduğumdan utanıyorum.Bu yazınız boğazıma yumruk gibi oturduysa da görmezden gelmek daha acı olurdu.İyi ki sizin gibi insanlar var iyi ki duygularımız henüz körelmedi.Sevgiyle kalın…

  10. >Çok üzüldüm ablacığım 😦 Allah kimseyi aç açık bırakmasın 😦

  11. >icler acisi gercekten..soylenecek tek soz bile yok bu durum karsisinda..Ben de burda ayni manzarayi cok fazla goruyor ve cok uzuluyorum..Sevgilerle..

  12. >Allah kimseyi o duruma düşürmesin açlıkla terbiye etmesin o zavallıcıkların da yardımcısı olsun

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s