”Güçlü Ol Kalbim” Desem de Boşuna..

Bu  acı galiba beni de  götürecek. Kaybedilen  dostun travması buz  dağının  görünen  yüzü. Daha  önce bana  bakıp  büyüten,  annem kadar sevdiğim   anneannemi,  dedemi, anneme  göre  daha  yakın  olduğum  babamı kaybettim. Hepsinin  izlerini  taşıyorum.  Hepsi  de  bende  sağaltamadığım  yaralar  açtı. Herkes  az  çok bilir   kanından  canından olan  insanların  kaybının  verdiği  acıları..

Ama  dediğim  gibi bu  sefer  yaşadığım  farklı; bu  olayda, ben  kendi  çaresizliğimi,  yalnızlığımı  ve  görünürdeki  dayanıklı ve  güçlü  karakterimin aslında  ne  kadar  naif  ve  kırılgan  olduğunu  anladım  bu insanın  ölümü  ile… Sevgisizliğin  nasıl  vurduğunu, sonuçta  benim  gibilerin  kendi  handikabında yok  oluşunu  gördüm.

Aslında  bana açılmaya  çalıştı. Defalarca  beni  çağırdı  yaşadığı sahil  kasabasına. ”Bir  kaç  günlüğüne  de  olsa  gel”  dedi. ”senin  de  çok  ihtiyacın  var,  biliyorum”  diye  seslendi ama  ben  kahrolası,  lanet  olası  görev  ve  sorumluluk  zincirimi  kıramadım. Belki gidebilseydim, şu  an, o yalnız  olmadığını  bilerek  yaşamaya  devam  edecekti,  ben  de  bu  acıyı  yaşamıyor  olacaktım.

Şimdi sözcüğün  tam  anlamı  ile  bitik  durumdayım. Aklımı  yönetemiyorum, Yaşama  isteğim  yok.

Dün  köpeği alıp parka  yürüdüm, belki biraz açılır  kendime  gelirim  diye.  Ne  var  ki  ulaşamadım  oraya.  dizlerim  tutmadı,  göz  yaşlarımı  güneş  gözlüklerinin  arkasında  saklamaya  çalıştım. Geçen  yıl  onunla  da  gitmiştik  oralara. Hatta Kaleiçi’ne  ve  son  kez  sinemaya  da  onunla  gitmiştim. Hiç  birini düşünmeye görmeye  dayanamıyorum. Birlikte  çektiğimiz fotoğraflarımız  var, yüreğim  dağlanıyor  bakamıyorum. Hatta  sevdiği  eski  bir  şarkı  vardı,
”Değdi  saçlarıma  bahar  gülleri”  dinlemeye  cesaretim  yok  ama  ezgi kulaklarımda. Dünden  beri  yine  ağlıyorum,  dayanılır  gibi  değil..Uyuyamıyorum  da… Ben  bu  travmayı  atlatamayacak  gibiyim..

Reklamlar

2 Yorum

Filed under Ruh ve Beden Sağlığı, Yaşamdan

2 responses to “”Güçlü Ol Kalbim” Desem de Boşuna..

  1. Yapmayın lütfen,kendinize haksızlık etmeyin ve cezalandırmayın.Acınız çok büyük ve siz o kadar ince o kadar duyarlı bir insansınız ki kapıyı teklifsiz açıp içeri giren ecelden bile kendinizi sorumlu tutuyorsunuz.Yok yok kendinize haksızlık yapmayın.Acılar paylaşılmalı ,paylaşmakla azalmasa da…Ben de babamı kaybettiğimde ”artık yaşayamam,bir daha gülemem ”demiştim ama hayat bu…Hayatımızda yalnız gidenler yok ki,geride kalanlar da sevgi ister emek ister…Silin güzel gözlerinizden yaşı,dostunuzun anıları size kaldığı için şükredip -eminim O da böyle olmasını isterdi-yaşamda payınıza düşeni tüketmeye devam edin.Sizi ,yüzünüzü görmeden,sesinizi duymadan seviyorum tüm yüreğimle…Sevgilerimle…

  2. Sevgili Dost, iyi insan Nilgün Hanım,
    öyle içtensiniz ki, elimi tutup teselli ediyorsunuz şu an..İşte böyle anlarda yalnız olmadığımı hissediyorum.İyi ki sizin gibi insanlar var. İyilikler ve güzellikler hep sizinle olsun.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s