İtiraf Ediyorum, ben bir ayakkabı alma hastasıyım

Birko yazmış;

”Ayakkabı aşktır” diye…
Katılıyorum ve itiraf ediyorum, ben bu aşktan muzdaripim…  Evet, itiraf ediyorum, ben bir ayakkabı alma hastasıyım..
Ama  kararlıyım, bu bağımlılığımdan kurtulacağım. En azından durumumun farkındayım, neler yapmam gerektiğini  biliyorum..

Ne zaman başladı tam bilmiyorum. Sanırım ilkokulun  ortalarındaydım, bir gün okul bahçesinde oynarken ayakkabımın altı çıkmıştı. Nasıl panik olduğumu  anımsıyorum. Eve koşup ağlamıştım.  Belki de ilk o olayla başladı ayakkabı düşkünlüğüm. Hep çok sayıda, hem de hatırı sayılır kadar çok sayıda ayakkabım oldu. Başka  ihtiyaçlarımdan kısar illa ki  ayakkabı alırdım..Onlara çok iyi bakıp kağıttan  kalıplar koyar, boyar, renklerine göre  dizerdim. Annem babam kaygı ile  bakarlar,  ” bu kadarı da fazla ama” derlerdi.  Eşim de ilk önceleri şaşırıp  sonra söylenmekten bıkanlardan.  Her zaman ayakkabılarımı  koyacak yer sorunum olmuştur.  Doğal olarak pek çoğunu hemen hiç giymiyorum..Rüyalarımda bile ayakkabımı kaybeder, sık sık ayakkabı ile ilgili rüyalar görürüm. Öyle alışveriş düşkünü  müsrif  insanlardan da değilim. Ne var ki ayakkabı zaafım hala sürüyor(du). Geçen gün yazlıkları kaldırırken  elbise dolabının   bir gözünde, kutularından çıkmamış ve etiketleri üzerinde  dört çift ayakkabı bulunca  durumumun vahim olduğunu bir kez daha  anlayıp utanma ve üzülme duygularının dayanılmaz ağırlığını hissettim. Çünkü  reklamı olmasın diye markasını vermeyeceğim ayakkabıların  toplam değeri bin liranın üzerinde. Yüksek sesle kendime söylendim. ”ayıp ve günah  bu senin yaptığın. Yazıklar olsun!”
Zaman zaman stokları eritme, bir daha da çok gerekli olmadıkça almama çabalarım oldu. Ne yazık ki  35-36 numara olan ayakkabılarımı verecek  kimse bulamıyorum.
Şimdi geldiğim nokta şu; hemen her giysimle giyebileceğim  giysi başına iki ya da üç uyumlu ayakkabım olduğuna göre asla sırf  beğendiğim için ayakkabı almayacağım. Bot, çizme  türü  üç çift demode olmayacak tarzda ekstra  kışlığım  olduğu için onlardan  da almam kesinlikle yasak. Sürekli eskiyen spor ayakkabılarımı ise üç çiftle sınırladım. Dördüncü  olmayacak. Abiye  tarzı  olanlardan,  çok özel günlerde giyebileceğim iki kokteyl  elbisem için iki çift ayakkabımı saklayacağım.  Diğerlerinden bir şekilde kurtulacağım.
Ve  sizlere söz veriyorum dostlar artık ayakkabı ölçüm değişmedikçe yakın zamanda  asla yenilerini almayacağım.  Verdiği sözü  mutlaka tutanlardanım..

Yorum bırakın

Filed under Alışveriş, Ruh ve Beden Sağlığı, Yaşamdan

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s