Yollarda Kalmak!

Yıllar önce, galiba 82’de bir ocak ayında Ankara’dan Antalya’ya dönüyoruz. Eşimin rahatsızlığının ilk yılları. Henüz tanımadığımız bir hastalığın sekiz kollu ahtapot misali çeşitli sistemlerini yakaladığı ama henüz felç olmadığı o korkunç günler.. Antalya’da o yıllarda Üniversite Hastanesi yok. Biz de buradaki doktorlarımızın tavsiyeleri doğrultusunda İstanbul Çapa’yı ve Ankara Göz Bankası’nı komşu kapısı yaptık o günlerde. İstanbul’daki doktorumuz ışıklar içinde uyusun, Prof. dr.Türkan Saylan. Ankara’daki, yaşıyorsa Allah uzun ömürler versin, rahmetli olduysa o da ışıklar içinde uyusun, Prof. dr. Leyla Atmaca. Neyse, Ankara’daki çile dolu hastane  günleri bitti ve geri dönüyoruz. Eşimin her iki gözbebeğine de Depo Medrol  enjeksiyonu yapıldı. Gözleri bantlı. O ilacı bulabilmek için karda kışta kısıtlı zaman dilimi içinde  ecza depolarını  dolaşmam, bir taksi bulabilmek için bile savaş vermem,  ben gecikince eşimin hastane koridorunda tek başına  beklerken yaşadığı panik ataklar o günlerden kalan  çok acı hatıralar. Ben eşimin bakımı için bir kaç ay boyunca ücretsiz izin kullandığım için  maaş alamıyorum, maddi sıkıntımız var. Bu yüzden zorunlu olarak otobüs yolculuğu yapıyoruz. Ankara Afyon karayolunda, Afyon’a yakın bir yerlerde kar  ve tipi yüzünden yolda kaldık. Saatler birbirini kovaladıkça sinirler geriliyor. Soğuk, açlık, tuvalet ihtiyacı yetmezmiş gibi eşimin  gözleri bantlı yani iyice moral bozucu bir durum.  O zamanlar cep telefonları falan da yok.. Saatler sonra nasıl haberleşildiyse  en yakın  askeri birlikten yardım geliyor. Battaniye, ekmek, peynir ve meyve suyu..Açlıktan ölünmez belki ama soğukta aç olunca donma riski daha fazla. Bir asker moral olsun diye  güzel sesiyle bize türkü bile söylemişti, hiç unutamam. Şu an bile ağlıyorum. Askerimizin çabaları sonucu yol açılıncaya dek bir otobüs dolusu insan donarak ölmekten kurtuluyoruz.

Bu olayı anlatmamın nedeni şu:
Sabah twitter’a göz attığım zaman  18 saattir Ankara Afyon karayolunda mahzur kalan yolcular olduğunu  öğrendim. Bakın neler yazmışlar:

Afyon-Ankara yolu 18 saattir kapalı, yüzlerce insan donmak üzere ve medya TISSSS..! AKP gözünü açmadan asla uyanmayan bir medyaya sahibiz..!
20saattir aynı yerdeyiz,açız,tuvalet yok.sinirlerimiz altüst. Yolcular gerginlikten tartışmaya başladı.oturdum ağlaya ağlaya izliyorum
Ya allahaşkına KARAYOLLARI DİYE BİRŞEY YOK MU bu memlekette? İnsanlar donarak ölecek!!!
Ve böyle uzayıp gidiyor mesajlar
Şimdi ne demeli sevgili okurlar, bunca yıla rağman hala aynı sıkıntıların sürüp gittiği bir ülkede yaşıyoruz. Sadece bu konuda değil her konuda bu böyle ne yazık ki.
Yolda kalanlara sabır ve acil yardım diliyorum. Vah benim ülkem vah!

Yorum bırakın

Filed under Ülkemin Halleri, Yaşamdan

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s