Köyden İndim Şehire

Üç haftadan biraz daha uzun süredir sizlerden ayrıydım.

Aylar önce fizik tedavi görmem gerektiğini öğrenmiştim. Hasta yoğunluğu nedeni ile ancak sıram gelmiş olmalı ki, hastaneden çağrıldım. Her gün 25 km gidip gelmektense tedavi bitene dek şehir merkezindeki evimizde kalmağa karar verdik. Zaten taşınmadan sonra orayı bir elden geçirip oturulacak hale getirmem gerekiyordu. Neyse, ayrıntılarla sıkmayayım; aldık valizimizi, hep birlikte (Minik, Jane, Colette) ve onlara ait bir dünya ıvır zıvır eşya ile birlikte şehir merkezindeki evimize intikal ettik:) Ayrıca bu akşam izlediğim tek dizi olan ”Yalan Dünya” var, anımsatayım.

Aman dostlar, çok az eşyası olan, yani moda deyimle minimalist döşenmiş bir evde yaşamak ne büyük kolaylıkmış.. İki yatak, bir masa, bir oturma grubu, bir televizyon, bir buzdolabı, bir çamaşır makinesi, bir ocak ve biraz mutfak eşyası yetiyor da artıyormuş bile. Meğer bizim daire ne genişmiş. Gerçi ben koca kadın olsam da annemin şımarığı olduğumdan yemek falan pişirmedim ama yine de evimde çok zaman geçirdim. Annem hemen alt katımda oturduğundan çok rahattım tedavim boyunca. Bol bol da kitap okudum.

Derken günler geldi geçti ve köyden şehre inmişken bir günümü şehir turuna ayırayım dedim. Malum yakında Antalya’mızın meşhur sıcakları başlayacak. Öyle abartılacak bir gün olmasa da kameram omuzumda, turistler gibi kent merkezinde gezdim. Sahafları dolaştım. Çok eğlenceli bir film izledim. Romantik komedi film izlerken duygulanıp bir kaç damla göz yaşı döken benim gibi tuhaf insan var mıdır?:)) Sokak köpeklerini sevip onlara sosis ziyafeti çektim. Biraz da alışveriş yaptım. Yazlık şort ve bluzlar aldım. Tam da köydeki evimi özlediğimi düşünürken tedavim bitti. Annemin hatırına bir kaç gün daha kalıp dün akşam üzeri köyümüze döndük. Bahçemiz biraz kurumuş. Bu sabah yine kuş sesleri ile uyandım. Alt kattan başlayıp güzel bir temizliğe giriştim. Bu günlük bu kadar deyip yarın devam etmek üzere temizliği bıraktım, sizlere yazıyorum.

İşte köyden indim şehire fotoğraflarım:

İşte yine yoğun trafik, capcanlı bir kent yaşamı.
Balkonumdan günbatımı

Kızların keyfi yerinde

Hadriyanus Kapısı her zamanki gibi turistlerin ilgi odağı




 

 

Kent merkezinden görüntüler

Tam apartmanın girişine gelmiştim ki, bu enfes hanımefendiyi gördüm. Adı Angel, bir yaşında çok cici bir kız. Onu çok seven bir ailesi var.
Begonvilli Ev’denBu günlük bu kadar. Tüm dostlara sevgi ve selamlarımızla..

1 Yorum

Filed under Antalya, Begonvilli Ev Halleri

One response to “Köyden İndim Şehire

  1. Thanks! I like this site. The content keeped me reading for a while. This is interesting stuff. I will be checking for new posts daily.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s